نا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ ، نا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ ، نا سَعِيدٌ ، نا قَتَادَةُ ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ، حَدَّثَهُمْ ، أَنَّ أُنَاسًا أَوْ رِجَالا مِنْ عُكْلٍ وَعُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ ، فَتَكَلَّمُوا بِالإِسْلامِ ، وَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، إِنَّا أَهْلُ ضِرْعٍ ، وَلَمْ نَكُنْ أَهْلَ رِيفٍ فَاسْتَوْحَشُوا الْمَدِينَةَ ، " فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَوْدٍ وَرَاعٍ ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا فِيهَا فَيَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا " . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) ularga aytib berdiki, Ukl va Urayna (qabilalari)dan baʼzi odamlar — yoki kishilar — Rasululloh ﷺ huzurlariga Madinaga keldilar va Islom haqida gapirdilar hamda: «Yo Rasululloh, biz chorvador xalqmiz, dehqonchilik ahli emasmiz», dedilar. Madina (havosi) ularga yoqmadi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga bir toʻda tuya hamda choʻpon berishga buyurdilar va ularni oʻsha (tuyalar) bilan (dalaga) chiqib, ularning siydigi va sutidan ichishga amr qildilar. Soʻng hadisni toʻliq zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) уларга айтиб бердики, Укл ва Урайна (қабилалари)дан баъзи одамлар — ёки кишилар — Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига Мадинага келдилар ва Ислом ҳақида гапирдилар ҳамда: «Ё Расулуллоҳ, биз чорвадор халқмиз, деҳқончилик аҳли эмасмиз», дедилар. Мадина (ҳавоси) уларга ёқмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга бир тўда туя ҳамда чўпон беришга буюрдилар ва уларни ўша (туялар) билан (далага) чиқиб, уларнинг сийдиги ва сутидан ичишга амр қилдилар. Сўнг ҳадисни тўлиқ зикр қилди.