(Zirr) aytdi: Men: «Koʻnglimga katta hojatdan keyin maxsi ustiga masah qilish (masalasi) tushdi; sen esa Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan bir kishi eding. Rasululloh ﷺ ning bu haqda biror narsa zikr qilganlarini eshitganmisan?» dedim. U: «Ha; u zot biz safarda boʻlganimizda — yoki: musofir boʻlganimizda, dedi — bizga uch kun-u kechalari maxsilarimizni yechmaslikni buyurar edilar: janobatdan boshqa (holatda) — balki gʻoit, bavl va uyqudan (boʻlsa)», dedi. Bu — al-Maxzumiyning hadisi. Ahmad ibn Abda esa oʻz hadisida: «U: ‹Menga farishtalar qanotlarini yozishi (haqidagi xabar) yetgan›, dedi», dedi.(Зирр) айтди: Мен: «Кўнглимга катта ҳожатдан кейин махси устига масаҳ қилиш (масаласи) тушди; сен эса Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларидан бир киши эдинг. Расулуллоҳ ﷺ нинг бу ҳақда бирор нарса зикр қилганларини эшитганмисан?» дедим. У: «Ҳа; у зот биз сафарда бўлганимизда — ёки: мусофир бўлганимизда, деди — бизга уч кун-у кечалари махсиларимизни ечмасликни буюрар эдилар: жанобатдан бошқа (ҳолатда) — балки ғоит, бавл ва уйқудан (бўлса)», деди. Бу — ал-Махзумийнинг ҳадиси. Аҳмад ибн Абда эса ўз ҳадисида: «У: ‹Менга фаришталар қанотларини ёзиши (ҳақидаги хабар) етган›, деди», деди.