ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّ ، ثنا بِشْرٌ يَعْنِي ابْنَ بَكْرٍ ، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَخْزُومِيِّ ، قَالَ : كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُوتِرُ بِرَكْعَةٍ ، فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنِ الْوِتْرِ ، " فَأَمَرَهُ أَنْ يَفْصِلَ ، فَقَالَ الرَّجُلُ : إِنِّي أَخْشَى أَنْ يَقُولَ النَّاسُ : إِنَّهَا الْبُتَيْرَاءُ ، فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ : أَسُنَّةَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ تُرِيدُ ؟ هَذِهِ سُنَّةُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ "
al-Muttalib ibn Abdulloh al-Maxzumiy aytadi: Ibn Umar bir rakaat bilan vitr oʻqir edi. Bir kishi kelib undan vitr haqida soʻradi, u esa (vitrni) ajratishga buyurdi. Haligi kishi: «Odamlar: ‹Bu — butayro (dumi kesilgan)dir›, deyishlaridan qoʻrqaman», dedi. Ibn Umar: «Alloh va Uning Rasulining sunnatini istaysanmi? Mana shu — Alloh va Uning Rasulining sunnatidir», dedi.ал-Мутталиб ибн Абдуллоҳ ал-Махзумий айтади: Ибн Умар бир ракаат билан витр ўқир эди. Бир киши келиб ундан витр ҳақида сўради, у эса (витрни) ажратишга буюрди. Ҳалиги киши: «Одамлар: ‹Бу — бутайро (думи кесилган)дир›, дейишларидан қўрқаман», деди. Ибн Умар: «Аллоҳ ва Унинг Расулининг суннатини истайсанми? Мана шу — Аллоҳ ва Унинг Расулининг суннатидир», деди.