حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ ، نَا يَحْيَى ، نَا عَبْدُ الْمَلِكِ وَهُوَ ابْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ مُتَوَجِّهًا مِنْ مَكَّةَ ، فَنَزَلَتْ : أَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Makkadan (yoʻlga chiqib) ulovlari ustida yuzlangan tomonlariga namoz oʻqir edilar. Shunda: {Qayerga yuzlansangiz, Allohning yuzi oʻshadadir} (oyati) nozil boʻldi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Маккадан (йўлга чиқиб) уловлари устида юзланган томонларига намоз ўқир эдилар. Шунда: {Қаерга юзлансангиз, Аллоҳнинг юзи ўшададир} (ояти) нозил бўлди.