حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ , حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ يَعْنِي ابْنَ حُمَيْدٍ , عَنِ الأَعْمَشِ , عَنْ أَبِي صَالِحٍ , عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوَاصِلُ إِلَى السَّحَرِ , فَفَعَلَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ , فَنَهَاهُ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ . قَالَ : " لَسْتُمْ مِثْلِي , إِنِّي أَظَلُّ عِنْدَ رَبِّي يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِي "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sahargacha visol qilar edilar. Sahobalaridan baʼzisi ham shunday qildi, u zot uni qaytardilar. U: «Yo Rasululloh, axir siz shunday qilasiz-ku», dedi. U zot: «Sizlar men kabi emassizlar. Men Robbimning huzurida U meni taomlantirib va sugʻorib turgan holda kunni oʻtkazaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ саҳаргача висол қилар эдилар. Саҳобаларидан баъзиси ҳам шундай қилди, у зот уни қайтардилар. У: «Ё Расулуллоҳ, ахир сиз шундай қиласиз-ку», деди. У зот: «Сизлар мен каби эмассизлар. Мен Роббимнинг ҳузурида У мени таомлантириб ва суғориб турган ҳолда кунни ўтказаман», дедилар.