حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاءِ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنِ ابْنِ عَجْلانَ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي عِيَاضُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ، يَقُولُ : " أَخْرَجْنَا فِي صَدَقَةِ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ ، أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ ، أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ ، أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ ، أَوْ صَاعًا مِنْ سُلْتٍ "
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdi: «Biz fitr sadaqasini bir soʼ xurmo, yoki bir soʼ arpa, yoki bir soʼ mayiz, yoki bir soʼ quritilgan qatiq, yoki bir soʼ sult qilib chiqarar edik».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитди: «Биз фитр садақасини бир сў хурмо, ёки бир сў арпа, ёки бир сў майиз, ёки бир сў қуритилган қатиқ, ёки бир сў султ қилиб чиқарар эдик».