Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fath yilida chiqdilar. Soʻng sahobalaridan piyodalari u zotning atroflariga yigʻilib, saf tortdilar va: «Rasululloh ﷺning duolariga oʻzimizni roʻpara qilamiz», dedilar-da: «Safar bizga ogʻir boʻldi, masofa uzayib ketdi», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga: «Yordam soʻranglar», dedilar. Abdulvahhob aytdi: Oʻylaymanki, u zot: «Tez qadam tashlash bilan; zero u sizlar uchun yerni qisqartiradi va shu sababli yengil boʻlasizlar», dedilar. Bas, biz shunday qildik va yengil boʻldik, oʻzimizda sezayotgan (ogʻirlik) ketdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йилида чиқдилар. Сўнг саҳобаларидан пиёдалари у зотнинг атрофларига йиғилиб, саф тортдилар ва: «Расулуллоҳ ﷺнинг дуоларига ўзимизни рўпара қиламиз», дедилар-да: «Сафар бизга оғир бўлди, масофа узайиб кетди», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Ёрдам сўранглар», дедилар. Абдулваҳҳоб айтди: Ўйлайманки, у зот: «Тез қадам ташлаш билан; зеро у сизлар учун ерни қисқартиради ва шу сабабли енгил бўласизлар», дедилар. Бас, биз шундай қилдик ва енгил бўлдик, ўзимизда сезаётган (оғирлик) кетди.