ثنا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى ، ثنا جَرِيرٌ ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ وَهُوَ الشَّيْبَانِيُّ ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاقَةَ ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ قَالَ : خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا ، وَكَانَ النَّاسُ يَأْتُونَهُ ، فَمِنْ قَائِلٍ يَقُولُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، سَعَيْتُ قَبْلَ أَنْ أَطُوفَ ، أَوْ أَخَّرْتُ شَيْئًا ، أَوْ قَدَّمْتُ شَيْئًا ، وَكَانَ يَقُولُ لَهُمْ : " لا حَرَجَ ، لا حَرَجَ " ، إِلا رَجُلٌ اقْتَرَضَ مِنْ عِرْضِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ ، وَهُوَ ظَالِمٌ فَذَاكَ الَّذِي حَرِجَ وَهَلَكَ
Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan haj qilgani chiqdim. Odamlar u zotning huzurlariga kelar edilar. Kimdir: «Yo Rasululloh, men tavof qilishdan oldin saʼy qildim», yoki: «Bir narsani keyinga qoldirdim», yoki: «Bir narsani oldinga oldim», der edi. U zot esa ularga: «Zarari yoʻq, zarari yoʻq», der edilar — magar musulmon kishining obroʻsiga zolim boʻlgan holda tajovuz qilgan kishi (bundan mustasno); ana oʻsha kishi qiynalgan va halok boʻlgandir.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан ҳаж қилгани чиқдим. Одамлар у зотнинг ҳузурларига келар эдилар. Кимдир: «Ё Расулуллоҳ, мен тавоф қилишдан олдин саъй қилдим», ёки: «Бир нарсани кейинга қолдирдим», ёки: «Бир нарсани олдинга олдим», дер эди. У зот эса уларга: «Зарари йўқ, зарари йўқ», дер эдилар — магар мусулмон кишининг обрўсига золим бўлган ҳолда тажовуз қилган киши (бундан мустасно); ана ўша киши қийналган ва ҳалок бўлгандир.