Ibn Saxbara aytdi: Men Abdulloh bilan Minodan Arafaga ertalab joʻnadim. Abdulloh bugʻdoyrang kishi edi, ikkita oʻrim sochi bor, ustida sahroyilar libosining nishonasi bor edi va u talbiya aytardi. Uning atrofiga odamlarning avomidan bir toʻda toʻplanib: «Ey aʼrobiy, bu talbiya kuni emas, bu faqat takbir (kuni)dir», deyishdi. U aytdi: Shunda u menga oʻgirilib: «Odamlar johil boʻlib qoldilarmi yoki unutdilarmi? Muhammadni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men Rasululloh ﷺ bilan Minodan Arafaga chiqqanman va u zot Aqaba jamrasiga tosh otguncha talbiyani tark qilmadilar, magar uni tahlil yoki takbir bilan aralashtirgan boʻlsalar (bundan mustasno)», dedi.Ибн Сахбара айтди: Мен Абдуллоҳ билан Минодан Арафага эрталаб жўнадим. Абдуллоҳ буғдойранг киши эди, иккита ўрим сочи бор, устида саҳройилар либосининг нишонаси бор эди ва у талбия айтарди. Унинг атрофига одамларнинг авомидан бир тўда тўпланиб: «Эй аъробий, бу талбия куни эмас, бу фақат такбир (куни)дир», дейишди. У айтди: Шунда у менга ўгирилиб: «Одамлар жоҳил бўлиб қолдиларми ёки унутдиларми? Муҳаммадни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен Расулуллоҳ ﷺ билан Минодан Арафага чиққанман ва у зот Ақаба жамрасига тош отгунча талбияни тарк қилмадилар, магар уни таҳлил ёки такбир билан аралаштирган бўлсалар (бундан мустасно)», деди.