ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ ، ثنا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ الْقُرَشِيُّ ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَكِيمٍ الْكِنَانِيُّ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ مِنْ مَوَالِيهِمْ ، عَنْ بِشْرِ بْنِ قُدَامَةَ الضِّبَابِيِّ ، قَالَ : أَبْصَرَتْ عَيْنَايَ حِبِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفًا بِعَرَفَاتٍ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ حَمْرَاءُ قَصْوَاءُ ، وَتَحْتَهُ قَطِيفَةٌ قَوْلانِيَّةٌ ، وَهُوَ يَقُولُ : " اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ حَجًّا غَيْرَ رِيَاءٍ ، وَلا هِيَاءٍ ، وَلا سُمْعَةٍ "
Bishr ibn Qudoma az-Zibobiy aytdi: Ikki koʻzim suyuklim Rasululloh ﷺni Arafotda oʻzlarining qizil, qulogʻi kesilgan tuyalari ustida turgan holda koʻrdi; ostilarida qavloniy gilam bor edi va u zot: «Allohumma, buni riyosiz, shovqin-suronsiz va nom chiqarishsiz haj qilgin», der edilar.Бишр ибн Қудома аз-Зибобий айтди: Икки кўзим суюклим Расулуллоҳ ﷺни Арафотда ўзларининг қизил, қулоғи кесилган туялари устида турган ҳолда кўрди; остиларида қавлоний гилам бор эди ва у зот: «Аллоҳумма, буни риёсиз, шовқин-суронсиз ва ном чиқаришсиз ҳаж қилгин», дер эдилар.