حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيَى التَّوْأَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ انْطَلَقَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَبُولُ فَاتَّبَعَهُ عُمَرُ بِمَاءٍ فَقَالَ " مَا هَذَا يَا عُمَرُ " . قَالَ مَاءٌ . قَالَ " مَا أُمِرْتُ كُلَّمَا بُلْتُ أَنْ أَتَوَضَّأَ وَلَوْ فَعَلْتُ لَكَانَتْ سُنَّةً " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bavl qilgani chiqdilar, Umar u zotning ortidan suv koʻtarib bordi. Shunda u zot ﷺ: «Ey Umar, bu nima?» dedilar. U: «Suv», dedi. U zot ﷺ: «Men har bavl qilganimda tahorat olishga buyurilmaganman. Agar shunday qilganimda, u sunnat boʻlib qolar edi», dedilar.