حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُبَشِّرٍ، قَالَ رَأَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ . فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَصْنَعُ هَذَا فَأَنَا أَصْنَعُ كَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u barcha namozlarni bitta taharat bilan oʻqir edi. «Bu nima?» deb soʻralganida, u: «Men Rasululloh ﷺni shunday qilayotganlarini koʻrdim, shuning uchun Rasululloh ﷺ qilganidek qilyapman», dedi.