حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْرَقُ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى الْخُشَنِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ مَاءً فَصَلَّى بِنَا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُتَوَشِّحًا بِهِ قَدْ خَالَفَ بَيْنَ طَرَفَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي بِنَا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ قَالَ " نَعَمْ أُصَلِّي فِيهِ وَفِيهِ " . أَىْ قَدْ جَامَعْتُ فِيهِ .
Abu Darda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizning oldimizga chiqdilar, boshlaridan suv tomib turardi. Bizga bitta kiyimda, uning ikki uchini bir-biriga qarama-qarshi solib, oʻranib namoz oʻqib berdilar. Namozdan qaytgach, Umar ibn al-Xattob: ‹Ey Rasululloh, bizga bitta kiyimda namoz oʻqib berdingizmi?› dedi. U zot: ‹Ha, men unda namoz ham oʻqiyman va unda…› yaʼni ‹unda jimoʻ ham qilganman›, dedilar.»