حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، وَعَمْرِو بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُمَا كَتَبَا إِلَى سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ يَسْأَلاَنِهَا عَنْ أَمْرِهَا، فَكَتَبَتْ إِلَيْهِمَا إِنَّهَا وَضَعَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِخَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ فَتَهَيَّأَتْ تَطْلُبُ الْخَيْرَ فَمَرَّ بِهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ فَقَالَ قَدْ أَسْرَعْتِ اعْتَدِّي آخِرَ الأَجَلَيْنِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا . فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي . قَالَ " وَمِمَّ ذَاكَ " . فَأَخْبَرْتُهُ . فَقَالَ " إِنْ وَجَدْتِ زَوْجًا صَالِحًا فَتَزَوَّجِي " .
Subayʼa bint al-Horis (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Masruq va Amr ibn Utba unga ishi haqida soʻrab xat yozishdi. U ularga javoban yozdiki, u eri vafotidan yigirma besh kun oʻtgach tugʻgan, soʻng turmushga chiqishni koʻzlab tayyorlangan edi. Abu Sanobil ibn Baʼkak uning yonidan oʻtib: «Shoshildingiku, ikki muddatning uzunrogʻini — toʻrt oy oʻn kunni idda tut», dedi. «Men Nabiy ﷺ huzurlariga keldim va: ‹Ey Allohning Rasuli, men uchun magʻfirat soʻrang›, dedim. U zot: ‹Nega, nima boʻldi?› dedilar. Men u zotga (voqeani) aytdim. Shunda u zot: ‹Agar solih er topsang, turmushga chiq›, dedilar», dedi.