حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كَانَتْ حَبِيبَةُ بِنْتُ سَهْلٍ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَكَانَ رَجُلاً دَمِيمًا . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَوْلاَ مَخَافَةُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ عَلَىَّ لَبَصَقْتُ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَتَرُدِّينَ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ فَرَدَّتْ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ . قَالَ فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sahl qizi Habiba, xunuk bir kishi boʻlgan Sobit ibn Qays ibn Shammosning nikohida edi. U: «Ey Rasululloh, Alloh haqqi, agar Allohdan qoʻrqmaganimda, u huzurimga kirganida yuziga tupurgan boʻlar edim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uning bogʻini oʻziga qaytarib berasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u ayol uning bogʻini qaytarib berdi. Soʻng Rasululloh ﷺ ularni ajratib qoʻydilar.