حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ خَطَبَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بِالْجَابِيَةِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ فِينَا مِثْلَ مُقَامِي فِيكُمْ فَقَالَ " احْفَظُونِي فِي أَصْحَابِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَفْشُو الْكَذِبُ حَتَّى يَشْهَدَ الرَّجُلُ وَمَا يُسْتَشْهَدُ وَيَحْلِفَ وَمَا يُسْتَحْلَفُ " .
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U Jobiyada bizga xutba qilib, dedi: «Rasululloh ﷺ men sizlarning oralaringizda turganimdek, bizning oramizda turib, shunday dedilar: ‹Sahobalarim haqida, soʻng ularga ergashadiganlar, soʻng ularga ergashadiganlar haqida meni saqlanglar (ularni ehtiromlanglar). Soʻng yolgʻon shu qadar tarqaladiki, hatto kishi soʻralmasa ham guvohlik beradi va soʻralmasa ham qasam ichadi›», dedilar.