حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا لَهُ عَلَيْهِ فِي الْمَسْجِدِ حَتَّى ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمَا فَنَادَى كَعْبًا فَقَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " دَعْ مِنْ دَيْنِكَ هَذَا " . وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الشَّطْرِ فَقَالَ قَدْ فَعَلْتُ . قَالَ " قُمْ فَاقْضِهِ " .
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u masjidda Ibn Abu Hadraddan oʻzining zimmasidagi qarzni talab qildi, hatto ikkalasining ovozlari koʻtarilib ketdi, shu darajadaki, Rasululloh ﷺ uylarida boʻla turib ularni eshitdilar. (Paygʻambar) ularning oldiga chiqib, Kaʼbni chaqirdilar. U: «Labbay, ey Rasululloh», dedi. (Paygʻambar): «Bu qarzingdan (bir qismini) kechib yubor», dedilar va qoʻllari bilan yarmiga ishora qildilar. U: «Kechdim», dedi. (Paygʻambar): «Endi tur, (qolganini undan) undirib ol», dedilar.