حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا نَهِيكُ بْنُ يَرِيمَ الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا مُغِيثُ بْنُ سُمَىٍّ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ الصُّبْحَ بِغَلَسٍ فَلَمَّا سَلَّمَ أَقْبَلْتُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ الصَّلاَةُ قَالَ هَذِهِ صَلاَتُنَا كَانَتْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَلَمَّا طُعِنَ عُمَرُ أَسْفَرَ بِهَا عُثْمَانُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mugʻiys ibn Sumay aytdi: «Men Abdulloh ibn az-Zubayr bilan qorongʻilikda bomdodni oʻqidim. U salom bergach, Ibn Umarga yuzlanib: ‹Bu qanaqa namoz?› dedim. U: ‹Bu bizning Rasululloh ﷺ, Abu Bakr va Umar bilan oʻqigan namozimiz edi. Umar xanjarlanganidan soʻng Usmon uni yorishtirib oʻqidi›, dedi.»