حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَاجِرِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَتْ بِالزِّنَا فَأَمَرَ بِهَا فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ رَجَمَهَا ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا .
Imron ibn al-Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, zino qilganini iqror boʻldi. U zot uni (toshboʻron qilishga) buyurdilar, kiyimlari unga (avrati ochilib qolmasligi uchun) mahkam bogʻlandi, soʻng u zot uni toshboʻron qildilar, keyin unga janoza namozini oʻqidilar.