حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَعَمَّارُ بْنُ خَالِدٍ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ دَهْثَمِ بْنِ قُرَّانَ، حَدَّثَنِي نِمْرَانُ بْنُ جَارِيَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، ضَرَبَ رَجُلاً عَلَى سَاعِدِهِ بِالسَّيْفِ فَقَطَعَهَا مِنْ غَيْرِ مَفْصِلٍ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ لَهُ بِالدِّيَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ الْقِصَاصَ . فَقَالَ " خُذِ الدِّيَةَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِيهَا " . وَلَمْ يَقْضِ لَهُ بِالْقِصَاصِ .
Joriya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi boshqa bir kishining bilagiga qilich bilan urib, uni boʻgʻimidan boshqa joydan kesib tashladi. U Paygʻambar ﷺ huzuriga arz qilib keldi. Shunda u zot unga diya berilishini buyurdilar. U: «Yo Rasululloh, men qasos istayman», dedi. U zot: «Diyani ol, Alloh uni senga barakotli qilsin», dedilar va unga qasos hukmini chiqarmadilar.