حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ عَبْدٌ فَبَايَعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْهِجْرَةِ وَلَمْ يَشْعُرِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ عَبْدٌ فَجَاءَ سَيِّدُهُ يُرِيدُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِعْنِيهِ " . فَاشْتَرَاهُ بِعَبْدَيْنِ أَسْوَدَيْنِ ثُمَّ لَمْ يُبَايِعْ أَحَدًا بَعْدَ ذَلِكَ حَتَّى يَسْأَلَهُ أَعَبْدٌ هُوَ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Bir qul kelib, Nabiy ﷺga hijrat qilishga bayʼat qildi. Nabiy ﷺ uning qul ekanini bilmagan edilar. Soʻng uning xoʻjayini uni izlab keldi. Shunda Nabiy ﷺ: ‹Uni menga sotgin›, dedilar va uni ikkita qora qulga sotib oldilar. Keyin bundan soʻng u zot hech kimdan, uning qul yoki emasligini soʻramaguncha, bayʼat qabul qilmadilar.»