حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، وَعِكْرِمَةَ، يُحَدِّثَانِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَتْ ضُبَاعَةُ بِنْتُ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ إِنِّي امْرَأَةٌ ثَقِيلَةٌ وَإِنِّي أُرِيدُ الْحَجَّ فَكَيْفَ أُهِلُّ قَالَ " أَهِلِّي وَاشْتَرِطِي أَنَّ مَحِلِّي حَيْثُ حَبَسْتَنِي " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Zubayr ibn Abdulmuttalibning qizi Dubaʼa Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Men ogʻir (kasal) ayolman va haj qilishni istayapman, qanday ehromga kirsam boʻladi?» dedi. U zot: «Ehromga kir va: ‹Meni tutib qolgan (toʻsib qoʻygan) joyimda ehromdan chiqaman› deb shart qoʻy», dedilar.