حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ الْمَكِّيُّ، عَنِ الثَّوْرِيِّ، قَالَ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ قَالَ جَابِرٌ أَفَاضَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَأَمَرَهُمْ بِالسَّكِينَةِ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَرْمُوا بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ وَأَوْضَعَ فِي وَادِي مُحَسِّرٍ . وَقَالَ " لِتَأْخُذْ أُمَّتِي نُسُكَهَا فَإِنِّي لاَ أَدْرِي لَعَلِّي لاَ أَلْقَاهُمْ بَعْدَ عَامِي هَذَا " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ Vidoʻ hajjida vazminlik bilan qaytdilar va ularni ham vazminlikka buyurdilar hamda ularga xazaf toshlaridek toshlar bilan otishni amr qildilar. Muhassir vodiysida esa tezlab yurdilar. Va: ‹Ummatim oʻz hajj amallarini olsin, chunki bilmadim, ehtimol bu yilimdan keyin ular bilan uchrashmasman›, dedilar.»