حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُغِيرَةَ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، مَوْلَى أَسْمَاءَ قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ اشْتَرَى عِمَامَةً لَهَا عَلَمٌ فَدَعَا بِالْجَلَمَيْنِ فَقَصَّهُ فَدَخَلْتُ عَلَى أَسْمَاءَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ بُؤْسًا لِعَبْدِ اللَّهِ يَا جَارِيَةُ هَاتِي جُبَّةَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . فَجَاءَتْ بِجُبَّةٍ مَكْفُوفَةِ الْكُمَّيْنِ وَالْجَيْبِ وَالْفَرْجَيْنِ بِالدِّيبَاجِ .
Asmoning ozod qilingan quli Abu Umardan rivoyat qilinadi: «Men Ibn Umarning hoshiyasi bor bir salla sotib olib, keyin qaychi soʻrab, oʻsha hoshiyani qirqib tashlaganini koʻrdim. Soʻng Asmoning oldiga kirib, buni unga aytdim. U: ‹Abdullohga afsus! Ey qizcha, Rasululloh ﷺning jubbalarini keltir›, dedi. Shunda yengi, yoqasi va ikki eti shoyi bilan hoshiyalangan bir jubba keltirildi».