حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ الْكِتَابِ يَسْدُلُونَ أَشْعَارَهُمْ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَفْرِقُونَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ . قَالَ فَسَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَاصِيَتَهُ ثُمَّ فَرَقَ بَعْدُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ahli kitob sochlarini peshonalariga tushirib qoʻyar, mushriklar esa sochlarini ikkiga ajratib turar edilar. Rasululloh ﷺ ahli kitobga moslikni yoqtirar edilar. Shunday qilib, Rasululloh ﷺ peshona sochlarini tushirib qoʻydilar, keyinroq esa uni ikkiga ajratdilar.