حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لِرَجُلٍ " إِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ أَوْ أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَقُلِ اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَى مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ فَإِنْ مِتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مِتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ وَإِنْ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ وَقَدْ أَصَبْتَ خَيْرًا كَثِيرًا " .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishiga: «Toʻshagingga yotsang yoki oʻringga borsang: ‹Allohumma aslamtu vajhiy ilayka, va aljaʼtu zohriy ilayka, va favvaztu amriy ilayka, ragʻbatan va rahbatan ilayka, la maljaʼa va la manjaʼa minka illa ilayka, omantu bi kitobikal-laziy anzalta va nabiyyikal-laziy arsalta (Ey Alloh, yuzimni Senga taslim qildim, orqamni Senga suyadim, ishimni Senga topshirdim, Senga umidvor boʻlib va Sendan qoʻrqib. Sendan Senga tomon boshqa boshpana ham, najot ham yoʻq. Sen nozil qilgan Kitobingga va Sen yuborgan Nabiyingga imon keltirdim)› deb ayt. Bas, agar oʻsha kechang ichida vafot etsang, fitrat uzra vafot etasan; agar tirik tursang, koʻp yaxshilikka erishgan holingda tong ottirasan», dedilar.