حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقُولُ عِنْدَ الْكَرْبِ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ " . قَالَ وَكِيعٌ مَرَّةً لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فِيهَا كُلِّهَا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ gʻam-tashvish paytida: «Loo ilaaha illalloohul haliymul kariym, subhaanalloohi robbil arshil aziym, subhaanalloohi robbis samaavaatis sabi va robbil arshil kariym (Ulugʻ Arshning Robbi Allohni poklab yod etaman, yetti osmonning Robbi va karamli Arshning Robbi Allohni poklab yod etaman; halim va karamli Allohdan boshqa iloh yoʻq)», deb aytardilar. Vakiʼ bir marta: «Loo ilaaha illalloh» soʻzi ularning hammasida bor edi, dedi.