حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا خَرَجَ الرَّجُلُ مِنْ بَابِ بَيْتِهِ - أَوْ مِنْ بَابِ دَارِهِ - كَانَ مَعَهُ مَلَكَانِ مُوَكَّلاَنِ بِهِ فَإِذَا قَالَ بِسْمِ اللَّهِ . قَالاَ هُدِيتَ . وَإِذَا قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ . قَالاَ وُقِيتَ . وَإِذَا قَالَ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ قَالاَ كُفِيتَ قَالَ فَيَلْقَاهُ قَرِينَاهُ فَيَقُولاَنِ مَاذَا تُرِيدَانِ مِنْ رَجُلٍ قَدْ هُدِيَ وَكُفِيَ وَوُقِيَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishi uyining eshigidan chiqqanida, uning yonida unga vakil qilingan ikki farishta boʻladi. Agar u ‹Bismillaah› desa, ular: ‹Sen hidoyat topding›, deydilar. Agar u ‹Laa havla va laa quvvata illaa billaah› desa, ular: ‹Sen saqlanding›, deydilar. Agar u ‹Tavakkaltu alalloh› desa, ular: ‹Sen kifoya qilinding›, deydilar. Soʻng uning ikki hamrohi (shayton) uni uchratadi, shunda ikki farishta: ‹Hidoyat topgan, kifoya qilingan va saqlangan kishidan nima istaysizlar?›, deydilar», dedilar.