حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ، قَالَ أَتَيْنَا خَبَّابًا نَعُودُهُ فَقَالَ لَقَدْ طَالَ سُقْمِي وَلَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " لاَ تَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ " . لَتَمَنَّيْتُهُ وَقَالَ " إِنَّ الْعَبْدَ لَيُؤْجَرُ فِي نَفَقَتِهِ كُلِّهَا إِلاَّ فِي التُّرَابِ " . أَوْ قَالَ " فِي الْبِنَاءِ " .
Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kasal boʻlganida uni koʻrgani kelgan kishilarga dedi: «Kasalligim uzoq davom etdi. Agar Rasululloh ﷺ: ‹Oʻlimni orzu qilmanglar› deganlarini eshitmaganimda edi, uni orzu qilar edim». Yana u zot: «Banda oʻzining barcha xarajatida ajr oladi, magar tuproqqa, — yoki, binoga, dedilar, — qilingan xarajat bundan mustasno», dedilar.