حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ} أَهُوَ الرَّجُلُ الَّذِي يَزْنِي وَيَسْرِقُ وَيَشْرَبُ الْخَمْرَ قَالَ " لاَ يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ - أَوْ يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ - وَلَكِنَّهُ الرَّجُلُ يَصُومُ وَيَتَصَدَّقُ وَيُصَلِّي وَهُوَ يَخَافُ أَنْ لاَ يُتَقَبَّلَ مِنْهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, {Ular bergan narsalarini yuraklari qoʻrqib turgan holda beradilar} (Muʼminun 60) — bu zino qiladigan, oʻgʻirlik qiladigan va aroq ichadigan odammi?» deb soʻradim. U zot ﷺ: «Yoʻq, ey Abu Bakrning qizi», yoki: «Ey Siddiqning qizi. Balki bu — roʻza tutadigan, sadaqa beradigan va namoz oʻqiydigan, ammo ular oʻzidan qabul qilinmasligidan qoʻrqadigan odamdir», dedilar.