حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتِ الأَنْصَارُ بَعِيدَةً مَنَازِلُهُمْ مِنَ الْمَسْجِدِ فَأَرَادُوا أَنْ يَقْتَرِبُوا فَنَزَلَتْ {وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ} قَالَ فَثَبَتُوا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ansorlarning manzillari masjiddan uzoq edi, shuning uchun ular yaqinroq koʻchmoqchi boʻldilar. Shunda {Biz ularning qilib qoʻygan (amallari)ni ham, qoldirgan izlarini ham yozib qoʻyurmiz} (Yosin 12) oyati nozil boʻldi. U (Ikrima) dedi: Bas, ular (oʻz joylarida) turib qoldilar.