حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَشِيرِ بْنِ ذَكْوَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَقَدْ كُفَّ بَصَرُهُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ أَنْتَ فَأَخْبَرْتُهُ . فَقَالَ مَرْحَبًا بِابْنِ أَخِي بَلَغَنِي أَنَّكَ حَسَنُ الصَّوْتِ بِالْقُرْآنِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ نَزَلَ بِحُزْنٍ فَإِذَا قَرَأْتُمُوهُ فَابْكُوا فَإِنْ لَمْ تَبْكُوا فَتَبَاكَوْا وَتَغَنَّوْا بِهِ فَمَنْ لَمْ يَتَغَنَّ بِهِ فَلَيْسَ مِنَّا " .
Abdurrahmon ibn as-Soib (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Abu Vaqqos koʻzi koʻrmay qolgan holida oldimizga keldi. Men unga salom berdim. U: «Sen kimsan?» dedi. Men oʻzimni tanitdim. Shunda u: «Marhamat, ey birodarim oʻgʻli! Menga sen Qurʼonni chiroyli ovoz bilan oʻqiysan, deb yetdi. Men Rasululloh ﷺ: ‹Bu Qurʼon gʻam bilan nozil boʻldi. Uni oʻqiganingizda yigʻlanglar, agar yigʻlay olmasangiz yigʻlamsiranglar va uni chiroyli ovoz bilan oʻqinglar. Kim uni chiroyli ovoz bilan oʻqimasa, u bizdan emas›, deb aytganlarini eshitganman», dedi.