حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ، - هُوَ قَاصُّ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي فِي حُجْرَةِ أُمِّ سَلَمَةَ فَمَرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ أَوْ عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَرَجَعَ فَمَرَّتْ زَيْنَبُ بِنْتُ أُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا فَمَضَتْ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " هُنَّ أَغْلَبُ " .
Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Umm Salamaning hujrasida namoz oʻqiyotgan edilar. Roʻparalaridan Abdulloh yoki Umar ibn Abu Salama oʻtdi, u zot qoʻllari bilan ishora qildilar, u qaytib ketdi. Soʻng Zaynab bint Umm Salama oʻtdi, u zot qoʻllari bilan mana bunday ishora qildilar, lekin u oʻtib ketdi. Rasululloh ﷺ namozni oʻqib boʻlganlaridan soʻng: «Ular (ayollar) qaysarroq boʻladi», dedilar.