حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي فَلَمَّا أَرَدْنَا الاِنْصِرَافَ قَالَ لَنَا " إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأَذِّنَا وَأَقِيمَا، وَلْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا " .
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir doʻstim bilan Nabiy ﷺning huzurlariga keldim. Qaytmoqchi boʻlganimizda u zot bizga: «Namoz vaqti kirsa, azon va iqomat aytinglar, soʻng kattaroqlaringiz imomlik qilsin», dedilar.