حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِجِنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ " وَجَبَتْ " . ثُمَّ مُرَّ عَلَيْهِ بِجِنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ " وَجَبَتْ " . فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ لِهَذِهِ وَجَبَتْ وَلِهَذِهِ وَجَبَتْ فَقَالَ " شَهَادَةُ الْقَوْمِ وَالْمُؤْمِنُونَ شُهُودُ اللَّهِ فِي الأَرْضِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning yonidan bir janoza oʻtkazilganda uni yaxshilikda maqtashdi. U zot: «Vojib boʻldi», dedilar. Soʻng u zotning yonidan yana bir janoza oʻtkazilib, uni yomonlikda tilga oldilar. U zot: «Vojib boʻldi», dedilar. «Ey Rallulloh, bunga vojib boʻldi va bunga vojib boʻldi, dedingiz», deyildi. U zot: «(Bu) qavmning guvohligidir. Moʻminlar yer yuzida Allohning guvohlaridir», dedilar.