حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ خَالِدٍ الْوَاسِطِيُّ، وَسَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ مَاتَ رَأْسُ الْمُنَافِقِينَ بِالْمَدِينَةِ وَأَوْصَى أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَنْ يُكَفِّنَهُ فِي قَمِيصِهِ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَكَفَّنَهُ فِي قَمِيصِهِ وَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ} .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Madinada munofiqlarning boshligʻi oʻldi va u Nabiy ﷺ oʻzining janoza namozini oʻqishlarini hamda oʻzini koʻylaklariga kafanlashlarini vasiyat qilgan edi. U zot uning janoza namozini oʻqidilar, uni koʻylaklariga kafanladilar va qabri ustida turdilar. Shundan soʻng Alloh: {Ulardan biror kim oʻlsa, unga hech qachon janoza namozi oʻqima va qabri ustida turma} oyatini nozil qildi.