حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ شُرَحْبِيلَ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ كَانَتْ سَوْدَاءُ تَقُمُّ الْمَسْجِدَ فَتُوُفِّيَتْ لَيْلاً فَلَمَّا أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أُخْبِرَ بِمَوْتِهَا فَقَالَ " أَلاَ آذَنْتُمُونِي بِهَا " . فَخَرَجَ بِأَصْحَابِهِ فَوَقَفَ عَلَى قَبْرِهَا فَكَبَّرَ عَلَيْهَا وَالنَّاسُ مِنْ خَلْفِهِ وَدَعَا لَهَا ثُمَّ انْصَرَفَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir qora ayol masjidni supurar edi. U kechasi vafot etdi. Rasululloh ﷺ tongda uning oʻlimidan xabar topgach: «Nega menga bildirmadingiz?» dedilar. Soʻng sahobalari bilan chiqib, uning qabri ustida turdilar va odamlar orqalarida turgan holda unga takbir aytib janoza namozini oʻqidilar hamda unga duo qildilar, keyin qaytdilar.