حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمُومَتِي، مِنَ الأَنْصَارِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالُوا: أُغْمِيَ عَلَيْنَا هِلاَلُ شَوَّالٍ. فَأَصْبَحْنَا صِيَامًا. فَجَاءَ رَكْبٌ مِنْ آخِرِ النَّهَارِ فَشَهِدُوا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُمْ رَأَوُا الْهِلاَلَ بِالأَمْسِ. فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ يُفْطِرُوا وَأَنْ يَخْرُجُوا إِلَى عِيدِهِمْ مِنَ الْغَدِ .
Abu Umayr ibn Anas (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Menga ansorlardan boʻlgan, Allohning Rasuli ﷺ sahobalaridan boʻlgan amakilarim aytib berdilar: «Bizga Shavvol hiloli bulut bilan toʻsilib qoldi, shuning uchun ertasi kuni roʻza tutdik. Soʻng kun oxirida bir necha otliqlar kelib, Paygʻambar ﷺ huzurlarida kecha hilolni koʻrganliklariga guvohlik berishdi. Shunda Allohning Rasuli ﷺ ularga roʻzani ochishni va ertasi kuni hayit namoziga chiqishni buyurdilar».