حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عُثْمَانَ الثَّقَفِيِّ، عَنْ أَبِي لَيْلَى الْكِنْدِيِّ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ جَاءَنَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ وَقَرَأْتُ فِي عَهْدِهِ لاَ يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلاَ يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ . فَأَتَاهُ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ عَظِيمَةٍ مُلَمْلَمَةٍ فَأَبَى أَنْ يَأْخُذَهَا فَأَتَاهُ بِأُخْرَى دُونَهَا فَأَخَذَهَا وَقَالَ أَىُّ أَرْضٍ تُقِلُّنِي وَأَىُّ سَمَاءٍ تُظِلُّنِي إِذَا أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ أَخَذْتُ خِيَارَ إِبِلِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ .
Suvayd ibn Gʻafala (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bizga Paygʻambar ﷺning zakot amili keldi. Men uning qoʻlidan tutdim va uning farmonida shuni oʻqidim: «Sadaqadan (zakotdan) qochish uchun ajralganlar birlashtirilmaydi va birlashganlar ajratilmaydi». Bir kishi unga katta, semiz urgʻochi tuya olib keldi, u esa uni olishdan bosh tortdi. Soʻng u boshqa, undan pastroq (tuya) olib keldi va u zot uni oldi hamda: «Qaysi er meni koʻtaradi va qaysi osmon meni soyalaydi, agar men musulmon kishining tuyalarining yaxshisini olgan holda Rasululloh ﷺning huzuriga borsam?!» dedi.