حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ أَبِي سَيَّارَةَ الْمُتَعِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي نَحْلاً . قَالَ " أَدِّ الْعُشْرَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْمِهَا لِي . فَحَمَاهَا لِي .
Abu Sayyora al-Mutaiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, mening asalarilarim bor», dedim. U zot: «Ushr (oʻndan bir) ber», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, uni men uchun himoya qiling», dedim. Bas, u zot uni men uchun himoya qildilar.