حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّهُ تَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي جُشَمٍ فَقَالُوا بِالرِّفَاءِ وَالْبَنِينَ فَقَالَ لاَ تَقُولُوا هَكَذَا وَلَكِنْ قُولُوا كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ وَبَارِكْ عَلَيْهِمْ " .
Aqil ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Banu Jusham qabilasidan bir ayolga uylandi. Odamlar: «Totuvlik va oʻgʻil-ushoq nasib etsin», deyishdi. U: «Bunday demanglar, balki Rasululloh ﷺ aytganlaridek ayting: ‹Allohumma, ularga baraka ber va ularga barakotingni yogʻdir›», dedi.