حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا رَجُلٌ فَقَالَ " مَنْ هَذَا " . قَالَتْ هَذَا أَخِي . قَالَ " انْظُرُوا مَنْ تُدْخِلْنَ عَلَيْكُنَّ فَإِنَّ الرَّضَاعَةَ مِنَ الْمَجَاعَةِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uning oldiga kirdilar, uning yonida bir kishi bor edi. «Bu kim?» dedilar. U: «Bu mening (emishgan) akam», dedi. U zot: «Oldingizga kimni kiritayotganingizga qaranglar, chunki (mahramlik hosil qiladigan) emizish faqat ochlikni qondiradigan emizishdir», dedilar.