حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُ أَمَا تَسْتَحِي الْمَرْأَةُ أَنْ تَهَبَ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ} . قَالَتْ فَقُلْتُ إِنَّ رَبَّكَ لَيُسَارِعُ فِي هَوَاكَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Ayol kishi oʻzini Nabiy ﷺga hadya qilishdan uyalmaydimi?» der edi. Nihoyat Alloh: {Ulardan xohlaganingni oʻzingdan uzoqlashtirasan, xohlaganingni oʻzingga yaqin qilasan} (Ahzob 51) oyatini nozil qildi. U aytdi: Shunda men: «Sizning Robbingiz Sizning xohishingizni tez bajo keltirar ekan», dedim.