حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " ضَحِكَ رَبُّنَا مِنْ قُنُوطِ عِبَادِهِ وَقُرْبِ غِيَرِهِ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يَضْحَكُ الرَّبُّ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ لَنْ نَعْدِمَ مِنْ رَبٍّ يَضْحَكُ خَيْرًا .
Abu Razin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbimiz bandalarining umidsizligidan va Uning oʻzgartishi yaqin turganidan kuladi», dedilar. Men: «Ey Rasululloh, Robb kuladimi?» dedim. U zot: «Ha», dedilar. Men: «Kuladigan Robbdan hech qachon yaxshilikdan mahrum boʻlmaymiz», dedim.