حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ مُسْلِمٍ الْخَفَّافُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ سُرَاقَةَ بْنِ جُعْشُمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ فِيمَا جَفَّ بِهِ الْقَلَمُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ أَوْ فِي أَمْرٍ مُسْتَقْبَلٍ قَالَ " بَلْ فِيمَا جَفَّ بِهِ الْقَلَمُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ وَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ " .
Suroqa ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, amal qalam qurib, taqdirlar oʻtib boʻlgan narsada boʻladimi yoki kelgusidagi ishda boʻladimi?» dedim. U zot: «Yoʻq, balki qalam qurib, taqdirlar oʻtib boʻlgan narsadadir. Har kim nima uchun yaratilgan boʻlsa, oʻshanga muyassar qilinadi», dedilar.