وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ، مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ عَنْ وَقْتِ الصَّلاَةِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَا أُخْبِرُكَ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَكَ وَالْعَصْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَيْكَ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ وَصَلِّ الصُّبْحَ بِغَبَشٍ . يَعْنِي الْغَلَسَ .
Umm Salamaning ozod qilingan quli Abdulloh ibn Rofeʼ (rahimahulloh) Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan namoz vaqti haqida soʻradi. Shunda Abu Hurayra: «Men senga aytib beray: peshinni soyang oʻzing bilan barobar boʻlganda oʻqi; asrni soyang oʻzingning ikki barobaring boʻlganda; shomni quyosh botganda; xuftonni oʻzing bilan kechaning uchdan biri orasidagi vaqtda; bomdodni esa tong qorongʻusida (gʻalasda) oʻqi», dedi.