وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ قَالَ مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى غَابَتِ الشَّمْسُ . قَالَ مَالِكٌ وَحَدِيثُ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَىَّ فِي صَلاَةِ الْخَوْفِ .
Yahyo ibn Saiddan, u Said ibn al-Musayyabdan rivoyat qiladiki, u: «Rasululloh ﷺ Xandaq kuni peshin va asr (namoz)larini quyosh botgunga qadar oʻqimadilar», dedi. Molik aytdi: «Qosim ibn Muhammadning Solih ibn Xavvatdan (qilgan) rivoyati — xavf namozi haqida men eshitgan (rivoyat)larning menga eng suyuklisidir».