حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَمِّهِ، وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّ أُنَاسًا يَقُولُونَ إِذَا قَعَدْتَ عَلَى حَاجَتِكَ فَلاَ تَسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ وَلاَ بَيْتَ الْمَقْدِسِ - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ - لَقَدِ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ لَنَا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَعَلَّكَ مِنَ الَّذِينَ يُصَلُّونَ عَلَى أَوْرَاكِهِمْ . قَالَ قُلْتُ لاَ أَدْرِي وَاللَّهِ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u shunday der edi: «Baʼzi odamlar: ‹Hojatingga oʻtirsang, qiblaga ham, Baytul-Maqdisga ham yuzlanma›, deyishadi». Abdulloh dedi: «Men uyimizning tomiga chiqdim va Rasululloh ﷺ ni ikki gʻisht ustida, Baytul-Maqdisga yuzlangan holda hojatlarini oʻtayotgan koʻrdim». Soʻng u: «Sen, ehtimol, dumbalaring ustida choʻkkalab namoz oʻqiydiganlardandirsan», dedi. (Voseʼ) dedi: «Men: ‹Vallohi, bilmayman›, dedim». Molik aytdi: U — sajda qilganda badanini yerga yopishtirib oladigan kishini nazarda tutdi.