حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلاً، يَقْرَأُ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} يُرَدِّدُهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ وَكَأَنَّ الرَّجُلَ يَتَقَالُّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir kishining {Qul huvalloohu ahad}ni takror-takror oʻqiyotganini eshitdi. Tong otgach, Rasululloh ﷺ oldilariga borib, buni u zotga aytdi — goʻyo u kishi buni ozdek koʻrayotgandi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u sura Qurʼonning uchdan biriga tengdir», dedilar.