حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَمَرَتْ أَنْ يُمَرَّ عَلَيْهَا بِسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ فِي الْمَسْجِدِ حِينَ مَاتَ لِتَدْعُوَ لَهُ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ مَا أَسْرَعَ النَّاسَ مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى سُهَيْلِ ابْنِ بَيْضَاءَ إِلاَّ فِي الْمَسْجِدِ .
Abu Nazr — Umar ibn Ubaydullohning mavlosi — Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilishicha, u Saʼd ibn Abu Vaqqos vafot etganda, uning uchun duo qilishi maqsadida (janozasini) masjidda oʻzining yonidan oʻtkazishga buyurdi. Odamlar buni uning uchun inkor qildilar. Shunda Oisha: «Odamlar naqadar shoshqaloq! Rasululloh ﷺ Suhayl ibn Bayzoga faqat masjidda (turib) namoz oʻqiganlar-ku!» dedi.